Zij aan zij
Vandaag is het precies één jaar geleden dat Roland Mattijssen, mijn compagnon, overleed.
24 jaar lang werkten we intensief samen aan vele projecten en bouwden vanaf 2010 aan ons eigen architectenbureau.
Het ondernemen bracht zowel goede als slechte tijden, maar altijd met onbegrensd wederzijds vertrouwen in elkaar.
Ging er iets mis? Dan losten we dat samen op. Was er iets te vieren? Dan deden we dat altijd samen.
Toen Roland in 2022 ‘de diagnose’ kreeg leek alles te veranderen. Maar zoals het een echte techneut betaamt is er voor elk probleem een oplossing. Na diverse behandelingen en de nodige strubbelingen was mijn compagnon weer terug als vanouds. Samen pakten we de draad weer op, verzette onze zinnen en werkten vol passie weer aan gezamenlijke projecten.
Helaas stak na ongeveer 2,5 jaar de ziekte weer de kop op. Wij dachten beide dat hetzelfde recept weer garant zou staan voor Roland’s terugkeer in ons bedrijf. Helaas liep dat heel anders. Terwijl de ziekte terrein won, moest ik voor mijzelf en VOM de bakens verzetten. Een vreemde periode brak aan; hoe om te gaan met ‘zijn’ klussen? hoe hou ik onze toko alleen draaiende? Wil ik dat überhaupt? Neemt de emotie het over bij het nemen van dergelijke beslissingen of kan ik rationeel blijven? Vragen waarop maar geen antwoorden leken te komen. En dat terwijl Roland langzaam afscheid moest nemen van het leven…
Nu, één jaar verder.
Dit bericht als eerbetoon aan de rust, de ratio en de kalmte die Roland bracht in ons VOM. Een ‘dank je wel’ voor hoe hij de dingen voor mij achterliet. Het geeft nog altijd rust en stabiliteit. Die zit in het DNA van ons bedrijf, Roland zit in het DNA van VOM.
Voor wie het nog niet wist: VOM staat voor Van Olden & Mattijssen.
De M staat, en de M blijft.
Altijd.
Zij aan zij
